支持模糊查询，支持通配符和拼音查询，帮助。
拼音 chōng găo
注音 ㄔㄨㄥ ㄍㄠˇ
◎同“舂槀”。
舂槀，周代时期舂人﹐槀人的合称。
舂 [ chōng ] 1. 把东西放在石臼或乳钵里捣掉皮壳或捣碎。 如 舂米。舂药。 [更多解释]
槁 [ gǎo ] 1. 枯干。 如 槁木。枯槁。槁悴。槁木死灰（喻心情冷漠，对一切事情无动于衷）。 2. 同“藁”，草。 [更多解释]
găo jiăn
găo zàng
găo wù
chōng zhuàng
yǐ gē chōng shǔ
găo mù
găo shī
găo răng
găo xǐ
diāo găo
chōng zhù
xīn rú găo mù
găo luò
sǐ huī găo mù
gān găo
chōng chōng jǐng jǐng
bài găo
găo căo
shǐ găo
chōng yú
chōng róng
găo jī
shì băi lǐ zhě sù chōng liáng
guăn găo
舂槁，拼音是：chōng gǎo。意思是：同“舂槀”。
