支持模糊查询，支持通配符和拼音查询，帮助。
拼音 chōng găo
注音 ㄔㄨㄥ ㄍㄠˇ
◎同“舂槀”。
舂槀，周代时期舂人﹐槀人的合称。
舂 [ chōng ] 1. 把东西放在石臼或乳钵里捣掉皮壳或捣碎。 如 舂米。舂药。 [更多解释]
槁 [ gǎo ] 1. 枯干。 如 槁木。枯槁。槁悴。槁木死灰（喻心情冷漠，对一切事情无动于衷）。 2. 同“藁”，草。 [更多解释]
gān găo
xī chōng
găo fǔ
găo tuò
shòu găo
zhuàng chōng
jiāo găo
shì băi lǐ zhě sù chōng liáng
shǐ găo
chǔ chōng
găo mù sǐ huī
lìn chōng
chōng róng
găo sāng
găo wú
chōng dú
găo xǐ
găo wò
găo zhé
duì chōng
găo zhēn
găo jiē
găo diāo
găo yù
舂槁，拼音是：chōng gǎo。意思是：同“舂槀”。
