支持模糊查询,支持通配符和拼音查询,帮助。
拼音 míng kē
注音 ㄇㄧㄥˊ ㄎㄜ
◎树木枝条因风作响。
鸣柯,是汉语词汇,出自南朝宋谢灵运《山居赋》。
鸣 [ míng ] 1. 鸟兽或昆虫叫。 如 鸣啭。鸣唱。鸣叫。鸣禽。鸟鸣。 2. 发出声音,使发出声音。 如 鸣响。鸣奏。孤掌难鸣。 3. 声明,发表意见、情感。 如 鸣谢。鸣冤。百家争鸣。 4. 闻名,著称。 如 “以文鸣江东”。 [更多解释]
柯 [ kē ] 1. 斧子的柄。 如 斧柯。 2. 草木的枝茎。 如 交柯错叶。 3. 姓。 [更多解释]
míng fèng
fēng bù míng tiáo , yǔ bù pò kuài
míng jué
míng hé luán
bào míng
míng jī
lóng míng shī hǒu
míng gǔ
yuè jiă míng jūn
míng huàn
kē líng
míng zhà
yún kē
míng zhuàn
míng fèi kè
qiáo kē
kē bàn
míng xiào
zhāo yáng míng fèng
gōu huǒ hú míng
chóng míng zhōng yuè
míng kǔn
míng tuò
luán fèng hé míng
鸣柯,拼音是:míng kē。意思是:树木枝条因风作响。